content

"Ile momentów z prawdziwego życia tracimy, gdy lustro się podnosi i pochłania nas ciemność? W chwili gdy powstaje fotografia, nas tam nie ma. Gdzie wtedy jesteśmy? Może wymieniamy te przerażające chwile nieistnienia za możliwość zatrzymania czasu. Jak Faust, pozwalamy za każdym razem na nowo się uśmiercać, aby zachować pewien obraz na wieczność. Ciemność w wizjerze sprawia że odcinamy się od chwili którą próbujemy uchwycić. Tak naprawdę nie jest to nasze przeżycie, a tylko ukradziony ze strumienia czasu moment, który nas już nie dotyczy. Więc jak to jest? Im dłużej nie ma nas Tutaj, tym bardziej Tutaj nas dotyka? Dziwny to handel wymienny." bono49 pozostaw proszę po sobie ślad w Księdze Gości. Kliknij TUTAJ aby oglądać galerię na pełnym ekranie.